• A SURVEY

    A SURVEY

    FOREIGNERS’ NEEDS IN WROCLAW

    MORE

  • АНКЕТА

    АНКЕТА

    ДЛЯ ДОСЛІДЖЕННЯ ПОТРЕБ ІНОЗЕМЦІВ У ВРОЦЛАВІ

    MORE

  • АНКЕТА

    АНКЕТА

    ДЛЯ ИССЛЕДОВАНИЯ ПОТРЕБНОСТЕЙ ИНОСТРАНЦЕВ ВО ВРОЦЛАВЕ

    MORE

  • ANKIETA

    ANKIETA

    POTRZEB OBCOKRAJOWCÓW MIESZKAJĄCYCH WE WROCŁAWIU

    MORE

  • "DIALOG MOŻLIWY JEST Z KAŻDYM"

    Diego Pileggi

    MORE

  • "W DOMU MÓWIMY PO ORMIAŃSKU"

    Araks Asatryan

    MORE

  • "CZUJĘ SIĘ WIELOKULTUROWA"

    Margaret Ohia

    MORE

  • "NIE JESTEM FLEISCHEREM, JA TYLKO W NIM TKWIĘ"

    Michael Fleischer

    MORE

  • "MŁODSZE POKOLENIE JEST BARDZIEJ OTWARTE"

    Mezri Hebbechi

    MORE

  • "TRUDNO MI UWIERZYĆ, ŻE MOGŁABYM MIESZKAĆ W INNYM MIEŚCIE"

    Masza Glińska-Kozel

    MORE

  • "MUZYKA TO UNIWERSALNY JĘZYK"

    Victor Campos Leal

    MORE

  • „SENIORZY SĄ BARDZO DOBRZE DOINFORMOWANI”

    „SENIORZY SĄ BARDZO DOBRZE DOINFORMOWANI”

    Ewa Białowąs
  • „ZDARZA SIĘ, ŻE KIEDY MÓWIĘ O DOMU, MYŚLĘ O WROCŁAWIU”

    „ZDARZA SIĘ, ŻE KIEDY MÓWIĘ O DOMU, MYŚLĘ O WROCŁAWIU”

    Wiktoria Mazur

WIELOKULTURY

„SENIORZY SĄ BARDZO DOBRZE DOINFORMOWANI” – Ewa Białowąs

„SENIORZY SĄ BARDZO DOBRZE DOINFORMOWANI”

Ewa Białowąs potrafi uważnie obserwować najbliższe otoczenie, gdy poszukuje materiałów do swoich prac rękodzielniczych. Równie czujnie wyławia informacje o wydarzeniach z obszaru kultury, w które jako seniorka mogłaby się włączyć. Jej udział nigdy nie jest bierny – jest aktywistką i każde przedsięwzięcie uzupełnia o pierwiastek swoich emocji i talentów.

MÓJ WROCŁAW

Ewa zamieszkała w Leśnicy (dzielnica Wrocławia) ponad 40 lat temu. Znała miasto już wcześniej, dzięki wakacyjnym wizytom u znajomych mamy. Kiedy zdecydowała się na przeprowadzkę, znalazła nie tylko pracę ale także swoje miejsce na ziemi, o którym długo może mówić n,ie szczędząc pochwał. Potrafi jednak patrzeć na dzisiejszy Wrocław – także przez pryzmat minionych czasów – i dostrzegać, jak bardzo dużo się zmieniło.

GŁOS W SPRAWIE TOLERANCJI

Zarówno w centrum, jak i położonej na uboczu Leśnicy, seniorka dostrzega istotny kulturowy podział społeczeństwa – na młodzież i osoby starsze. To jej zdaniem najważniejsze wyzwanie związane z rozwojem tolerancji. Ewa wskazuje, że przyczyną takiej sytuacji może być brak kontaktu między tymi grupami – niewielka jest płaszczyzna spotkań pomiędzy młodzieżą i seniorami, a taka niewiedza prowadzi do strachu. Strach przed osobami, o których niewiele wiemy, może z kolei wywoływać .nietolerancję Ewa nie odczuwa osobiście przejawów nietolerancji w przestrzeni publicznej Wrocławia i przyznaje, że prawdopodobnie bierze się to z jej otwartości. Z każdym chce nawiązać kontakt i zazwyczaj jej się to udaje. Opowiadając o swoich bogatych doświadczeniach w działalności Klubu Seniora Ewa podkreśla, że dostęp do informacji o wydarzeniach, które mogą zainteresować wrocławian w jej grupie wiekowej, jest dziś bardzo dobry. Nie jest trudno także coś przedsięwziąć, a jedyne warunki jakie muszą zostać spełnione to postać lidera takiej inicjatywy oraz chętni ludzie, którzy się do niej czynnie włączą Seniorzy bywają ofiarami wykluczenia społecznego, ale jeżeli – tak jak Ewa Białowąs – nie godzą się na taką sytuację i chcą brać aktywnie udział w życiu Wrocławia, wtedy wachlarz możliwości i perspektyw jest bardzo szeroki. Jest mnóstwo inicjatyw podejmowanych przez Kluby Seniora, których we Wrocławiu działa bardzo wiele. Nie wymagają one nakładów finansowych, a jedynie chęci do działania i poświęcenia swojego czasu. Świetnie to obrazują rękodzieła wykonywane przez Ewę. Nie powstają one z kosztownych materiałów, lecz właściwie w całości z recyklingu. Słoiczki po zużytych produktach zamieniają się w wazony, znalezione w lesie gałęzie w stroiki, a rolki po papierze toaletowym w praktyczny wieszak na szaliki i chusty. Prawdziwą wartością takich rękodzieł jest pasja, z jaką są tworzone.

„SENIORS ARE VERY WELL INFORMED”

Ewa Bialowas carefully observes the surroundings when looking for materials to her craftwork. Equally watchfully she searches for information about events in the area of culture, in which, as a senior she could take part. Her participation is never passive – she is an activist and each project she completes involving her emotions and talents.

MY WROCLAW

Ewa has been living in Lesnica (district of Wroclaw) for over 40 years. She knew the city before, thanks to numerous holiday visits to her mother’s friends. When she decided to move she had found not only a job but also her place in the world. She could talk about its superlatives for hours. However, she is able to look at its history critically and she sees that a lot has changed.

VIEW ON TOLERANCE

In both: the city center and Lesnica located on the periphery of Wroclaw, a senior experiences a significant cultural division of society to the youth and the elderly. She believes that it’s the main problem associated with the development of tolerance and it needs to be worked on in the near future. Ewa indicates that the reason for this may be the lack of contact between the two groups – the area of meetings between young people and senior citizens is very small, and such ignorance leads to fear. The fear may cause intolerance. Ewa does not personally feel intolerance in the public space of Wroclaw and admits that it probably comes from her openness. She is enthusiastic to get in contact with everyone and usually makes it happen. Talking about her valuable experience in the activities of the Senior Club Ewa describes the access to information about events that may be of interest of Wroclaw citizens in her age group as very good. It is also not so difficult to do undertake such initiative, and the only conditions that must be met is to have leader and people who are willing to actively take part in it. Seniors can be victims of social exclusion, but if – like Ewa Bialowas – they do not agree to this and want to take an active part in the life of Wroclaw, the range of possibilities and opportunities is very wide. A lot of senior club’s initiatives, which are very popular in Wroclaw, do not require any expenses, but only the participation and sacrifice of your time. Ewa’s craftwork are a good example of it. They are not produced from expensive materials, but actually only from recycled ones. Jars left after used products turn into vases, branches found in the forest in decorations, and toilet paper rolls in a practical scarf hanger. The real value of such crafts is the passion with which they are created.